Η Μαρία πάλεψε 12 ολόκληρα χρόνια στα ίσα για το όνειρό της. 

Το όνειρο που έγινε πραγματικότητα

«Θέλω μια μέρα να χτυπήσει το κουδούνι του σπιτιού και να έχει έρθει ένας φίλος μου».

Πιθανό να υιοθετηθεί από ανύπαντρο άνδρα

Παρά τις συνεχείς διεκδικήσεις του αναπηρικού κινήματος στην Ελλάδα και τις προσπάθειες από μέρους της πολιτείας να εντάξει τους ανθρώπους με αναπηρία στην κοινωνική και εργασιακή ζωή, οι βασικές πολιτικές που ακολουθήθηκαν τα προηγούμενα χρόνια ήταν αποσπασματικές και καθορίζονταν σε μεγάλο βαθμό από το παρωχημένο μοντέλο της ιατρικοποίησης της αναπηρίας, αναπαράγοντας συνθήκες αποκλεισμού. 

O 32χρονος Άντριου Χάρις έγινε ο πρώτος άνθρωπος με σύνδρομο Down που έφτασε στην κορυφή της οροσειράς Τέτον στις ΗΠΑ μέσα σε 12 ώρες.

Ερωτήματα σχετικά με την επιλογή της άμβλωσης που έχουν οι γυναίκες όταν διαπιστώσουν πως κυοφορούν ένα παιδί με σύνδρομο Down έθεσε μια 18χρονη από την Κολωνία στη Γερμανίδα καγκελάριο κατά τη διάρκεια τηλεοπτικής μονομαχίας που προβλήθηκε το βράδυ της Δευτέρας.

Μέχρι σήμερα η άδεια αυτή χορηγείται σε γονείς υπαλλήλους, των οποίων τα τέκνα χρειάζονται τακτικές μεταγγίσεις αίματος ή χρήζουν περιοδικής νοσηλείας, καθώς και τέκνα που πάσχουν από βαριά νοητική στέρηση ή σύνδρομο Down

Σημείο αναφοράς για τα ιταλικά ΜΜΕ αλλά και τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, είναι ο 17χρονος Βαλέριο Κατόια, πρωταθλητής με σύνδρομο Down, που αυτή την φορά πήρε σπίτι του ένα «μετάλλιο» πολύ πιο σημαντικό από αυτά που έχει κερδίσει μέχρι τώρα στην αθλητική του δραστηριότητα σε ερασιτεχνικό επίπεδο.

Απαράδεκτη αντικοινωνική συμπεριφορά περί της εκπαίδευσης των μαθητών με αναπηρία

«Απαράδεκτο” χαρακτήρισε ο υπουργός Παιδείας, Κώστας Γαβρόγλου, τον λόγο του Συνδέσμου των Ιδιωτικών Σχολείων, όπως αυτό χρησιμοποιείται σε υπόμνημα του επικεφαλής του Χ. Κυραϊλίδη. Ο υπουργός ζήτησε “να επιστραφεί υπηρεσιακώς ως απαράδεκτο».

Με αφορμή τη σύμβαση του ΟΗΕ για τα Δικαιώματα των Ανθρώπων με Αναπηρία, είναι χρήσιμο να συζητηθεί η ιδιαιτερότητα των ανθρώπων με νοητική υστέρηση και η θέση τους στην ελληνική κοινωνία.

Η ζωή δεν ήταν ποτέ εύκολη για τον Jon Atkins.

«Οι μαθητές μου και εγώ, παρουσιάζουμε μία συγκλονιστική συνέντευξη –την τέταρτη κατά σειρά- με γονείς παιδιών με σύνδρομο Down».

Υπάρχουν άτομα με ειδικές ανάγκες αλλά δεν είμαι εγώ. Και εννοεί αυτούς που αρνούνται να κάτσουν δίπλα του στο τραμ, αυτούς που του μιλάνε μωρουδίστικα ή τους πορτιέρηδες που ρωτάνε τους άλλους “πόσο χρονών είναι αυτός”

Σελίδα 1 από 27